Gallipoli

Título: Gallipoli
Director: Peter Weir
Intérpretes: Mel Gibson, Mark Lee, Bill Hunter, Robert Grubb
Ano: 1981
Guión: David Williamson
Xénero: aventuras,drama, histórico,bèlico
Fotografía: Russell Boyd
Música: Brian May
Duración: 110 minutos
País: Australia

Resumo:

Dous rapaces que teñen ao rededor de vinte anos compiten nunha carreira nun pobo preto
de Perth, Australia occidental. A partir da carreira, Archy e Frank fanse amigos. Archy
quere ir á guerra pero é menor de idade; o outro quere evitala pero ao final é convencido
polo seu compañeiro, a pesar de ter que pasar por algunhas dificultades , conseguen ser
incorporados.Os dous mozos soñan con facerse homes, coñecer mundo, ascender a oficiais
e volver a casa cubertos de gloria e aventuras que poder contar. Unha vez alistados na
tropa, parten con outros miles de soldados cara a Exipto.
Os preparativos terminan e os soldados embárcanse ata Gallipoli, fronte á costa turca,
lugar no cal se deben enfrontar ao exército local aliado dos alemáns. Contra o que os
propios oficiais a cargo da expedición esperaban, as tropas australianas son utilizadas polo
comando británico como unha simple distracción hacie o inimigo mentres o ataque real ten
lugar ás súas costas por soldados ingleses.O desenlace cóntanos como Frank é enviado ao
coronel para pedir instrucións, e este decide cambiar a orde, pero Frank chega tarde ás
trincheiras para avisar do cambio. Os soldados xa comezaran a saír para atacar. Nese
momento Archie e os demais saen das trincheiras quedando ao descuberto, aos poucos
todos caen, pero Archie aguanta un pouco máis, varios proxectís impactan no seu corpo,
quedando conxelada a imaxe de Archie cos impactos de bala no corpo.

Valoración​ :

Trátase dunha película interesante para comprender mellor a I Guerra Mundial por diversos
aspectos. Non soamente relata un feito histórico certo, a batalla de Gallipoli, senón que nos
mostra tamén a importancia do poder colonial durante a guerra. Na película podemos
descubrir elementos craves desta guerra como o sistema de alianzas, a vida nas trincheiras
ou os motivos que fixeron alistarse a miles de mozos procedentes de lugares realmente
afastados á zona de conflito.
Reflicte perfectamente os ideais e a personalidade dos australianos que se unen á loita, e
as condicións que lles toca soportar no campo de batalla.
O soporte visual axuda a entender como se vivía por aquel entonces e a porse na pel das
batallas e das trincheras. Xoga bastaste cos primeros planos o que provoca que se podía
transmitir mellor as emociones .

Aroa Domínguez Pérez

O Gran Ditador

Título orixinal: The Great Dictator
Ano: 1940
Duración: 128 min.
País: Estados Unidos.
Dirección: Charles Chaplin.
Guión: Charles Chaplin.
Reparto: Charles Chaplin, Paulette Goddard, Jack Oakie, Reginald Gardiner, Henry Daniell,
Carter De Haven, Grace Hayle, Maurice Moscovitch, Billy Gilbert.
Produtora: United Artists.
Xénero: Comedia, sátira. Nazismo. II Guerra Mundial.

Trama
Un barbeiro é ferido e internado nun hospital cando loitaba nunha guerra polo seu país. Á súa saída do hospital, moito tempo despois do final da guerra, atópase cun país totalmente distinto ao que el coñecera. Os xudeus, a súa relixión, son discriminados, e viven nuns guetos. Uns días despois da súa saída do hospital, peléxase coas forzas do goberno, pero é salvado por un coronel ao cal salváralle a vida na guerra. Mentres, o ditador Hynkel propoñíase conquistar o mundo e sometelo a súa ditadura. Cando ordenan ao coronel que ataque o gueto xudeu, este négase e é encarcerado. Cando todo o exército está listo para atacar, outro ditador chega co seu exército co mesmo obxectivo que Hynkel, e este recíbeo e convéncelle de que non ataque. Durante todo este tempo, o coronel escapa e escápase no gueto xudeu xunto ao barbeiro que tamén é buscado. Cando van ser apresados, logran escapar vestidos de militares. Chegan á fronteira, xunto ao exército, que confunde ao barbeiro co ditador debido ao seu gran parecido. O ditador verdadeiro é apresado e encarcerado nun campo de concentración e o barbeiro, cun discurso, proclama a liberdade e a eliminación da ideoloxía nazi.


Valoración do período histórico
A película é unha sátira. Tendo en conta iso, non pretende reflectir a realidade de forma fiel, xa que busca expresar en forma de burla o que era a situación en Estados Unidos coa chegada dos nazis e o final da Primeira Guerra Mundial en 1918. Con isto quero por en claro que o obxectivo da película é ridiculizar en todo momento este período e dar outro punto de vista totalmente diferente. Se teño que xulgar como é a película en relación coa realidade, creo que é moi enxeñoso a parte de converter isto nunha comedia e aínda así reflectir, dunha forma ou doutra, o que era a realidade nesa época. Os erros poden entenderse porque non é un documental, é unha sátira. Non pode expresar na súa plenitude o período no que se atopa porque non busca ser fiel, tende á comedia para chegar ao seu público de forma máis amena e dar un xiro ao que foi a mentalidade neses anos. E iso é un acerto que me pareceu moi interesante. É intelixente, aínda que recorra á trucos de comedia fáciles ou outros que parezan no seu primeiro momento ridículos. Como soporte visual, como ferramenta para chegar ao público, é en si unha maneira innovadora de contar o pedido histórico do que tanto se fala. Aínda que non podas guiarte completamente pola película, non busca ser un documental, e consegue o de calar na mente aínda despois de tela visto.

Largo domingo de noviazgo

Largo domingo de noviazgo

Ficha técnica:

Título orixinal: Un long dimanche de fiançailles

Ano: 2004

País: Francia

Dirección: Jean-Pierre Jeunet

Duración: 134 min

Temática: I Guerra Mundial dende o punto de vista francés.

Reparto: Audrey Tautou, Gaspard Ulliel, Dominique Pinon, Chantal Neuwirth, André Dussollier,
Marion Cotillard, Jodie Foster, Ticky Holgado, Jean-Paul Rouve, Albert Dupontel, Jean-Pierre Darroussin,
Denis Lavant, Dominique Bettenfeld, Tcheky Karyo, Jean-Claude Dreyfus, Julie Depardieu,
Michel Vuillermoz, Urbain Cancelier, Rufus, Elina Löwensohn.

Sinopsis: punto de terminar la I Guerra Mundial (1914-1918), Mathilde recibe la noticia de que su prometido es uno de los cinco soldados que, tras haber sido sometidos a un consejo de guerra, han sido enviados a la tierra de nadie que hay entre el ejército francés y el alemán, lo cual supone una muerte casi segura. A pesar de todo, emprende un duro viaje para conocer el destino de su prometido y, aunque las noticias que va recibiendo son desalentadoras, sigue adelante. A medida que se acerca a la verdad sobre los desafortunados soldados y su brutal castigo, conocerá a fondo los horrores de la guerra y las marcas indelebles que deja en quienes la han vivido.

Resumo:

A película trata dunha bonita pero tráxica historia de amor nos tempos da I Guerra Mundial,
especialmente centrada na guerra entre Francia e Alemaña; na cal unha xoven namorada ,
Mathilde, vai investigar sobre o paradero do seu futuro marido (o máis xoven dos cinco
condenados, debido a que se lle acusou dun disparo na súa man), Manech, a través da búsqueda
de diferentes soldados que estiveron con este ou puideron ter contacto. 

A miña opinión:

Gustaríame dicir a miña opinión respecto da película. 

Escollín Largo domingo de noviazgo porque chamoume a atención o título, leín o argumento e
gustoume a idea de que a base da historia basárase na historia de dous xóvenes enamorados.
Inda que non me gustan moito as películas que falan sobre historia, esta soprendéume bastante,
xa que en ningún momento fíxoseme pesada de ver. Así que, pola miña parte, doulle unha boa
crítica xa que podería dicirse que me gustou.

                                   O Rei

 Ficha Técnica:                                                                                                        

-Título orixinal: "The King"

-Ano: 2019

-País: Inglaterra

-Dirección: David Michôd

-Duración: 140 min.

-Temática: Henrique V, Inglaterra, S.XV

-Reparto: Timothée Chalamet, Lily-Rose Depp, Joel Edgerton, Robert Pattinson,

Dean-Charles Chapman.

  Esta película producida por Netflix ( e só dispoñible nesta plataforma) ten lugar na Inglaterra do S.XV e retrata o comezo do reinado de Henrique V e as súas empresas para conquistar parte de Francia, cuxo rei naquel momento era Carlos VI, xa que, a pesar de que Hal ( Henrique) prometera non ser como o seu pai (Henrique IV) que levara a Inglaterra a unha guerra civil, e non recoñecer os inimigos deste como seus, o intento de asasinato por parte do monarca francés lévao a iniciar esta conquista. 

No camiño para conseguilo líbrase a famosa batalla de Agincourt, na que os ingleses, pese a verse superados en número, conseguen grazas as súas estratexias, vencer ao exército francés, liderado polo príncipe. Tras a vitoria de Hal, Carlos VI rendirase e cederalle a Hal a man da súa filla máis nova, Catalina, matrimonio que ratificará o novo poder inglés sobre os territorios conquistados. Sen embargo, no día da súa voda, Catalina revelaralle que non todo era como pensaba, convertendo así o final no punto máis interesante da película.

  Pese a ser unha obra de escasa exactitude histórica, xa que o filme está baseado en tres obras de Shakespeare ( "Henry the forth" e "The life of Henry the fifth") é bastante entretida e, polo menos, podemos sacar en limpo a conquista de parte de Francia e o matrimonio de Henrique con Catalina. A película destaca na fotografía, no vestiario e na banda sonora (composta por Nicholas Britell).

Timothee Chalamet como Henrique V

Trailer da película

 

Xoga a ser rei

Do amplo abano de xogos de temática histórica, imos falar daqueles nos que o xogador pode asumir as funcións dun rei, xestionar e conquistar novos territorios pero tamén asumir as consecuencias das súas decisión e das obrigas que o posto conleva. En concretos, imos centrarnos en dous: o Crusader Kings 2 e o Europas Universalis IV.

Ficha técnica

Título: Crusader Kings II

Director: Henrik Fåhraeus

Ano: 2012

País: Suecia

Temática: Idade Media

Categoría: Videoxogo

Crusader Kings 2 sitúanos nun amplo período de tempo histórico. Empezamos a fins do século VIII e, se sobrevivimos, chegaríamos ata mediados do século XV, é dicir, abrangue practicamente todo o período medieval. A temática é fácil de entender. Ao inicio da partida o xogador pode escoller ser un señor feudal, un conde, un duque, un rei ou un emperador, e a partir de aí, os seus desexos son o limite, sempre e cando o avatar chegue con títulos ata o final, xa que sen títulos, está GAME OVER. Para que iso non aconteza debe gobernar e xestionar os territorios que ten baixo o seu dominio e manter controlados aos seus vasalos. Nese sentido, o xogo ten bastante fidelidade histórica e as relacións vasaláticas aparecen moi ben retratadas. Así, os vasalos poden ser os grandes aliados ou a causa da derrota. O protagonista debe afianzar alianzas con eles e evitar complots, ou pola contra, conspirar contra eles. Situacións reais como o nepotismo, é dicir, o beneficio indebido dos familiares aproveitando para iso unha situación de poder, aparecen ben retratados e tamén ás súas consecuencias sendo esta unha das causas claras de derrota. O rei debe repartir títulos honoríficos tanto para achegar aos que esteen menos felices con el, como para premiar aos que lle son fieis, realizar matrimonios con señores estranxeiros para obter alianzas coas que medrar nas súas influencias, etc. Se xoga ben as cartas e certas persoas sofren “accidentes” podes pasar de ser o duque de Borgoña a ser o rei de Francia por matrimonio. Con sorte e, se ten sabido reformar as leis do seu territorio chegará un momento no que poderá ter aos teus vasalos sometidos e os riscos de ter rebelións diminuirán. Pero tamén poderá ser parte dunha loxia ou sociedade secreta e realizar misións coas que obter influencia e poder entre os teus irmáns. Sobre os seus conselleiros, debes de fixarse nas súas calidades e nas súas actitudes, e nas do seu personaxe.

Encanto as tropas, o xogo reflicte moi ben a importancia que tiña na época que o rei puidera contar con exércitos de zonas que controlara para así non depender dos seus vasalos. Un dos maiores acertos, é que o rei ten un límite de territorios, chamados condados, situación que se parece moito a que se daba na realidade xa que o rei destes tempos non deixaba de ser un señor algo máis importante que os demais.

No fondo e a través deste videoxogo temos un sensacional resumo de como foi evolucionando o mundo na Europa da idade media: dende os primeiros reis electivos que eran os primus inter pares ata os monarcas do século XV que xa tiñan postos os alicerces do que había de ser o proceso de consolidación do poder real que conclúe na centuria seguinte.

Aspectos como a fragmentación do poder e as súas consecuencias vense claramente neste xogo de estratexia que recrea moi ben ese fráxil equilibrio que houbo de darse para que dos reinos cristiáns se chegase a unificación baixo os Reis Católicos.

Ademais de recrear moi ben as estratexias e as relacións de poder, outra das grandes potencialidades deste videoxogo e o ben que retrata a vestimenta e as formas de vida da época.

Ficha técnica

Título: Europa Universalis IV

Director: Johan Andersson 

Ano: 2013

País: Suecia

Temática: Idade Moderna

Categoría: Videoxogo

O outro xogo, é Europa Universalis IV, que nos leva á época moderna. Comeza no 1444, e chega ata a Revolución Francesa. A diferenza do xogo anterior a sociedade xa non se organiza por pactos vasaláticos. Na nova orde social, o eixo artellador son os estamentos e un dos obxectivos do xogo é que o estamento ao que pertence o xogador sobreviva.

En canto as diferenzas, en primeiro lugar, a economía, complicase moito más xa que tes inflación, impostos de guerra, gastos de mantemento do estado, ganancias do comercio, impostos por ser estado vasalo, etc Tamén aparecen os sentimentos nacionalistas e os desexos de liberdade, que poden dar lugar a rebelións e a perda de territorios. Neste sentido comentar a importancia da unificación relixiosa que ser a solución ou o motivo de importantes disturbios no territorio controlado.

Neste xogo cobran importancia os avances culturais como o Renacemento ou a imprenta, xa que a súa non incorporación pode provocar un maior custo dos adiantos tecnolóxicos. Por exemplo, isto é o que lle pasaba as colonias americanas onde as grandes correntes tardaban moito en chegarlle.

A diplomacia convertese nunha arte en si mesma, pódese: influenciar a Estados para que se convertan en vasalos, facer alianzas dinásticas, crear reclamacións sobre territorios, garantir a independencia de territorios, embargar provincias, etc. Tamén se reflicte a conquista de América. Para levala a cabo o xogador precisa de exploradores e colonos e, sobre todo, de ter tropas capaces de defender e controlar o territorio colonizado.

En resumen, se queres sentirte coma un gobernante e ter na túa man, o destino de nacións e de exércitos estes poden ser os teus videoxogos.

Nota final: Non vou mentir son moi quebradeiros de cabezas, pero cando lles pillas algo o truco, podes empezar sendo Marrocos, e conquistar Portugal, e garantir a independencia do reino musulmán de Granada antes de 1500, e todo iso mentres intentas unificar relixiosamente aos Chiíes.

A terceira esposa

Ficha técnica

Título orixinal: The Third Wife

Ano: 2018

País: Vietnam

Dirección: Ashleigh Mayfair

Temática: Muller, Vietnam, XIX

Opera prima da directora vietnamita Ashleigh Mayfair que nos achega á difícil situación da muller do sueste asiático no século XIX. Unha situación que, con certeza, debeu ser moito peor do que a propia película reflicte.

Valéndose dunha coidada imaxe e dunha música sutil pero indispensable, o espectador adéntrase nun mundo que parece moi afastado de nós pero que, porén, foi a situación á que se viron abocadas miles de mulleres hai non moito.

A Terceira Esposa ofrece xa que logo un excepcional retrato da sociedade vietnamita do século XIX. Un mundo caracterizado pola existencia da poligamia, por importantes desigualdades sociais e por un adicación maioritaria á agricultura. Nese sentido un dos grandes acertos da película é a selección da protagonista e da historia. Non se precisan moitos acontecemento para reflectir esa realidade. A historia comeza coa voda da protagonista, unha rapaza de 14 anos que debe converterse na terceira esposa dun rico propietario rural. A través das imaxes e da coidada fotografía, podemos achegarnos a esa realidade dun mundo rural que por aquel entón aínda estaba moi pouco tecnificado e no que a principal forza de traballo seguía a ser a humana. Tamén se aprecian os inicios do monocultivo dun produto, o arroz. O resultado é un marabilloso exemplo de paisaxe natural, no que a acción dos homes a penas se deixa ver.

As fortes desigualdades sociais tamén aparecen excepcionalmente retratadas. Así, nesta sociedade un individuo non é libre para casar con quen quere. O seu destino está condicionado pola decisión dos seus maiores. Algo semellante ao que acontecía na Europa de cen anos antes.

Pero a cuestión central deste filme é un achegamento á muller no Vietnam do XIX. O machismo é a realidade imperante. Un dos maiores acertos do filme é como retrata as relacións entre as mulleres nun matrimonio polígamo: como amigas que colaboran pero que no fondo loitan por unha situación de predominio sobre as demais. No fondo as tres buscan o mesmo: ter un fillo varón que as convirta na nai do herdeiro e a favorita do marido.

Outra cuestión que se aborda é a da sexualidade pero con moita sutileza, tanta que en ocasións non queda clara a visión da directora. A película comeza coa voda dunha rapaza cun home moito máis maior. En ningún momento se ve na pantalla se ela goza desa relación pero si sabemos a través dos diálogos coas outras mulleres que ela “só sente dor”: Estamos nunha sociedade na que a sexualidade feminina queda relegada a un papel secundario. As mulleres non son donas do seu corpo, non teñen capacidade de decidir sobre si mesmas e o seu mundo xira en torno á idea de contentar aos homes da súa vida. Neste sentido, o final da película é todo a un acerto ao dar a entender, sen chegar a mostrar, as consecuencias que tiña este tipo de vida.

Como valoración final, comentar que A Terceira Esposa, é un marabillosa filme para achegarnos á realidade en Vietnam antes de todos os cambios que se produciron trala rápida industrialización do século XX. Oxalá, que a situación que reflicte fora só cousa do pasado. Porén, todos os indicios indican que a muller neste, e noutros moitos países da zona, está lonxe de conseguir unha verdadeira igualdade. Respecto da poligamia, formalmente está prohibida no país aínda que todos os indicadores coinciden en recoñecer que segue vixente no mundo rural.

Presentámonos

Ola, somos un grupo de alumnos/as de 4º da ESO do IES Salvaterra de Miño. Decidimos crear este blog para demostrar que a historia está en todo o que nos rodea e que pode ser divertida. Imos ver películas, series, libros, videoxogos...