2 de maio: A liberdade dunha nación

O título da serie  é "Dous de Maio, a liberade dunha nación". Dirección: María Cereceda, Gonzalo Baz; Guión: Victoria dal Vera, Mónica Martín-Grande, Manuel Ríos San Martín, Olga Salvador, Beatriz Velasco, Raúl de Tomás, Manuel Feijoo, Laura Molpeceres; Fotografía: Javier Vergara; Reparto: William Miller, Mateo González, Íñigo Navares, Ramón Esquinas, Celine Tyll, Andreas Muñoz, Christophe Miraval, María Garralón, Carmen Morales, Cesáreo Estébanez, Quim Vila, Berta Hernández, Diego Molero, Elisabeth Larena, Celia Freijeiro, Tim Verardi; Produtora: Bocaboca Producciones (Emitida por: Telemadrid). Foi feita no 2008 e está baseada no ano 1808.

Análise:

Nesta serie pódese ver claramente a situación de Madrid durante a Guerra de Independencia, tras a Abdicación de Baiona, cando os franceses estaban invadindo España.   Tamén pódese ver como vivía a xente do pobo de Madrid e as miserias que pasaban. Podemos ver como vivía moitos tipos de persoas, dende pobo ata a igrexa.

Unha escena interesante ao meu parecer foi a chegada de Luis Valencia ao pobo. O pobo ao saber que chegara emocionouse e o celebraron, pensando que el os lideraría na revolta contra os franceses que os atemorizaban, pero Luis non quería meterse en problemas e negouse, xa que non quería volver ao cárcere, onde estivo 5 anos.

Conclusión:

Dende o punto de vista histórico esta serie está moi ben, mirase todo con claridade e os espacios están ben ambientados. O fallo que lle vexo é que se fai moi lenta e faise aburrida. Aínda así pareceume moi interesante e recomendaríaa.

 

Laura Fernandes Merino 4ºESO A

1898. Os últimos de Filipinas

 

Título: 1898,Os últimos de Filipinas

Director: Salvador Calvo

Ano :2016

País: España

Época histórica : está ambientada en 1898 cando España perdeu a colonia de Filipinas.

Análise:

Esta película está baseada no ano 1898 cando España perdeu as colonia de Filipinas.

A finais do S.XIX se enviou soldados españois a Baler( un pobo de Filipinas) para parar a revelión filipina que quería independizarse. Os soldados estivéron alí 337 días. Nos primeiros días sufriron un asedio e tiveron que refuxiarse nunha igrexa. Durante estes días loitaron sin rendirse xa que pensaban que a guerra contra Filipinas seguía en pe cando en realidade España firmou o Tratado de París con Estados Unidos, no que España cedía Filipinas a Estados Unidos.

A  medida de que avanzaban os días quedabanse sen comida , e a comida que lles madaron desde Malina estaba infectada o que provocou diversas enfermidades e a morte de moitos soldados.

O goberno español e os propios filipinos avisaronlles de que a guerra terminou pero eles pensaban que era un trampa es seguiron loitando. Ao final deronse conta de que era certo por unha noticia dun xornal que era imposible que fora mentira, enton declararon a súa rendición.

Conclusión:

Desta película me encantaría destacar o feito de que mandaran soldados que nin sequera saben disparar ,sen experiencia, básicamente  reflexa como era o exército español, e tamén destacaría que tantos soldados querían rendirse e unirse a o outro bando

Esta película é útil para ensinar como foi a independenza de Filipinas.

Salma Karmadi Mezzan

Sufraxistas

 

PRESENTACIÓN:

O nome desta película é As sugraxistas, foi rodada en 2015 está ambientada en Inglaterra de 1912 xusto antes da Primeira Guerra Mundial

ANALISE:

Esta película trata sobre una muller chamada Maud Watts que traballa nunha lavandería, despois de traballar,  volvía a súa casa e preparaba a cea a o seu esposo e fillo pequeño como de costume. Ata que un día mandarona levar un pedido e topouse cun grupo de sufraxistas que estaban tirando pedras a un escaparate, e resulta que una das sufraxistas traballaba con Maud, e foi ela quen meteu a Maud no mundo do sufraxismo. Un día tiñan que presentar un informe que contara a razón pola cal querían o voto femenino, a sufraxista que respresentaba esa lavandería era Violet Miller pero chegou ao lugar con ferídas na cara, e claramente non o podía presentar, xa non a tomarían enserio, enton pediulle a Maud que lera a súa declación pero o ministro pediulle que contara a súa versión, e Maud empezou a contar a súa experiencia. Uns días despois cando o misnistro iba a contar a decisión tomada, moitas mulleres reurírinse nunha plaza, e o ministro dixo que non iban a outorgar o derieto ao voto as mulleres. As mulleres empezaron a gritar e revelaronse e decían que iso era fraude e que claramente non era xusto. Todas esas sufraxistas foron arrestadas e golpeadas.

Ao largo da película Maud perde moitas cousas, a súa casa e a seu fillo, xa que o pai o deu en adopción porque el non o podía mantener

Nesta película se pode ver un claro exemplo do abuso do poder xa que o xefe de Maud abusaba de la cando era mais  pequeña, e tamén se pode ver a miserabales condicions nas que traballaban as mulleres, as cales eran peores cas dos homes, elas cobraban menos e traballaban maís. Se pode ver tamén como torturaban as mulleres por reclamar a o seu dereito ao voto e por pensar de maneira diferente.

CONCLUSIÓN:

Nesta película se pode ver como unha evolución do personaxe de Maud,xa que ao principio digamos que so era como una espectadora , pero en realidade  pensaba diferente pero o gardaba dentro dela, e ao final loitou bastante polos seus dereitos e de todas as mulleres.

Esta película si que é útil para saber un pouco sobre todo o que tivo que pasar para que hoxe todas as mulleres podamos votar e para que gozemos dos dereitos que tenemos hoxe en día.

Salma Hilali

Os miserables

Título: Los Miserables

Director: Tom Hooper

Ano: 2012

Lugar: Francia no século XIX

“Les misérables” é un musical baseado nos libros de Victor Hugo estreado no 2012. O seu director é Tom Hooper. Ambientada en Francia ao largo de 17 anos, desde o final do imperio napoleónico (Jean Valjean sae da cárcere, 1815) ata os primeiros anos da monarquía de Luis Felipe (insurrección de 1832). O tema principal do musica é a inxustiza social de Francia no século XIX, por exemplo Valjean foi condenado 19 anos por roubar un cacho de pan. Logo trata outros temas:

● A pobreza, que o podemos comprobar en varios casos. Por exemplo o protagonista foi condenado por roubar un anaco de pan para darlle de comer ao seu sobriño. 

● O amor, como a historia de Cosette e Marius.

● O desemprego, Fantina foi despedida e levada a vender o seu cabelo, dentes e incluso o seu corpo para poder pagar a familia que cuidaba de Cosette, a súa filla.

● A revolución, xa que podemos observar como un grupo de mozos intenta empezar unha revolución sen éxito.

O máis interesante da obra no meu parecer foi a revolta que intentaron iniciar un grupo de mozos idealistas (Marius e os seus compañeiros) plantándolle cara as autoridades cunha barricada defendendo a liberdade. A utilidade do musical para aprender e ensinar historia é ver como era a Francia do século XIX dunha forma entretida anque o musical ao principio faise tedioso. 

Andrea Vidal Tiago

Tempos Modernos

 

Guionista e director: escrito e dirixido por Charles Chaplin.

Título: Modern times (tiempos modernos)

Ano: 1936

País: Estados Unidos

 

Análise:

Debido ao ritmo frenético e deshumanizado, Charlot, empregado de clase obreira, vólvese tolo. É hospitalizado e ao saír vese casualmente involucrado nunha manifestación obreira polo que é encadeado. Tamén por casualidade, no cárcere, axuda a controlar un motín e gaña a liberdade. Xa fora, emprende a loita pola supervivencia e namórase. A súa namorada tamén é vítima dun conxunto de fatais acontecementos familiares que a deixan soa e desamparada. Charlot é encadeado de novo e a separación entre el e a súa namorada, esta atopa traballo como bailarina nun café da época. Reencóntranse e os rematan traballando no mesmo bar. Todo parece ir ben cando, e debido á tónica da película, vense de novo perseguidos pola xustiza e escapan, escapada que remata na unión da parella, sendo o amor o remedio de todos os males. 

A modo de comedia, a película fai referencia e critica moi subxectivamente a dura realidade da época.

·       Deshumanización e explotación dos traballadores nas grandes industrias (invención da máquina para comer sen deixar de traballar).

·       Crises obreiras (folgas).

·       Dramas familiares (dura situación familiar, vida de namorados).

·       Diferenzas das clases con máis poder económico e as que menos (aínda que coa escena na que Charlot está esperando na recepción do cárcere e entra o ministro, podemos chegar a analizar que todos somos iguais fisicamente, que o que nos fai dunha clase ou outra é o poder económico).

·       Inxustiza social.

·       Crise económica (esta refléxase na escena na que reabren as fábricas e están todas as persoas aglomeradas intentando conseguir traballo).

·       Que calquera persoa pode realizar calquera traballo, dando igual se tes coñecementos ou non (podemos velo cando Charlot entra por segunda vez a fábrica e, sen ter idea de como realizar o mantemento da maquinaria, é o encargado xunto co “profesional” da revisión da maquinaria que levaba tempo sen funcionar).  

 Conclusión:

Persoalmente esta película fíxome chorar coa risa, pero a vez fíxome recapacitar sobre a situación de todas aquelas persoas e da inxustiza que había naquela época. A modo de comedia, a película fai referencia e critica moi subxectivamente a dura realidade da época.

Para min o cine mudo é un verdadeiro arte para profesionais, porque te que expresarte soamente con expresións faciais e coa xesticulación, polo que o vexo moi complicado. Charles Chaplin fai que as expresións faciais reflexen moi ben a situación. Para min é un grande e nesta película non queda atrás. A miña escena favorita sen dúbida, é cando sen querer bótalle droga a comida, xa que as súas expresións faciais reflexan o que creo que con palabras sería imposible.

Sara Ferreira Pereira

Os corpos invisibles

 Título: Os corpos invisibles

Autora: Emma Pedreira

Ano: 2019

País: Inglaterra

 

Esta obra trata sobre dúas mulleres, unha chamada Prometea Stoner, que é moi misteriosa e circulan moitas lendas arredor da súa persoa, e outra chamada Loretta Count, que é unha rapaza de 15 anos que traballa nunha fábrica da industria téxtil chamada FitzmonguerCorp. Un día, no que Loretta séntase na valla da Stoner House, casa de Prometea, acaba caendo dentro. Nese momento as protagonistas coñécense e Loretta faise carteira de Prometea, que lle envía cartas a unha muller chamada Mary S. A través da lectura desas cartas, Loretta descubre a doenza e o plan secreto que ten Prometea e como vai levalo a cabo.

A obra estrutúrase en capítulos aínda que non están marcados por números, e polo contido a obra divídese en 3 partes: Unha primeira parte de presentación e introdución dos personaxes que remataría cando Prometea e Loretta xúntanse por primeira vez. A segunda parte estaría composta polo desarrollo do plan de Prometea e os seus resultados así como os relatos de Loretta na fábrica, as conversas con Felicia e Belinda, dúas nenas que forman parte da burguesía, e os viaxes a enviar as cartas. A parte final corresponde a cando o plan de Prometea chega ao seu final e tamén cando se inicia unha “revolta” en FiztmonguerCorp, impulsada por Loretta.

O estilo do obra é narrativo, escrito en prosa e con cartas nalgúns capítulos.

Creo que esta obra é moi boa e engancha bastante se a un lle gusta ler, porque provoca unha sensación de querer saber o que vai suceder a continuación: como avanza o plan de Prometea, a relación entre Loretta e ela, o que sucede na fábrica, etc. Tamén porque ensina valores de loita e superación, e nos axuda a entender como cambiou a vida dende entón, os avances que se lograron para as mulleres, nas condicións de traballo… que provoca unha reflexión moi profunda.

O máis interesante desta obra é como Prometea e Loretta van madurando emocionalmente e Loretta entende que todos somos importantes, sen importar a nosa clase social, xénero ou calquera cousa, e todos merecemos tratos dignos. Desde o punto de vista histórico é unha obra bastante ben contextualizada, ten as innovacións propias dese tempo, como a máquina de coser e reflexa ben a situación social e das mulleres. Tamén mostra como eran as condicións laborais e os abusos de poder realizados en moitos casos por capataces hacia mulleres, no que a culpa recaía sobre a propia muller que sufría o acoso. Por último, achéganos un pouco á literatura femenina do século XIX, xa que na obra se mencionan moitas escritoras como George Eliot, Jane Austen e Emily e Charlotte Brontë, ademáis de que se xoga moito ca obra de Frankenstein de Mary Shelley.

Os únicos erros que ten son a existencia da cadeira de rodas motorizada de Prometea e as operacións para amputar membros e cambialos por outros de xente morta, que apenas se poden realizar no noso tempo.

Cristián Páramos

Purl

 Purl é unha curta de 8 minutos dirixida por Kristen Lester e producida por Gillian Libbert-Duncan. Foi emitida na biblioteca e subtitulada por profesoras do centro para celebrar o Día Contra a Violencia de Xénero